وقُلْ إِنِّي أُمرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ * وَأُمَرْتُ لأَن أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمينَ) زمر، ۱۱ – ۱۲ :
بگو من مأمورم که خدا را – در حالی که آیینم را برای او خالص گردانیده ام خدا را بپرستم * و مأمورم که نخستین مسلمانان باشم. همه افراد جامعه نیاز به زاد و توشه برای آخرت دارند و روحانیون نیز از این امر مستثنی نیستند اگر چه شکل ظاهری فعالیتهای آنان در مسیر دین و الهی ،است ولی روشن است که بدون نیت پاک و خالص حتی نماز که بالاترین عبادت است ارزش خود را از دست میدهد پس مبلغ دین باید بیش از دیگران در این راه کوشا بوده و نیت خود را برای ذات باری تعالی خالص گرداند. جاودانگی و حیات طیبه انسان و ماندگاری سخنان او در قلبها و بهره مندی از آثار وضعی و دنیایی ،اعمال همه و همه در گرو اخلاص و پاکی نیست .است باید دانست که مخلص شدن و از تیررس شیطان در امان گشتن و در مأمن و حصن الهی قرار گرفتن زمانی میسر است که آدمی خود و روح خود را مخلص کرده .باشد. او باید در حد توان اخلاص را رعایت کند تا امداد الهی و عنایات خاص پروردگار نیز شامل او شده و و مخلصین و عبادالرحمان قرار گیرد ریا و خودنمایی و شهرت طلبی از راههای نفوذ شیطان در مبلغین دین میباشد.
روايات
۱ – پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود «الْعَلَماءُ كُلُّهُمْ هَلْكى إلا العاملون وَ الْعامِلُونَ كُلُّهُمْ هَلْكى إلا الْمُخْلِصُونَ وَالْمُخْلِصُونَ عَلى خَطَر» تنبیه الخواطر، ۳۵۸
علما نابود شونده اند، مگر این که به علم خود عمل کنند و عاملین به علم نابود شونده اند مگر آن که اخلاص در عمل داشته باشند و مخلصین در معرض خطر قرار دارند.
۲ – پیامبر اکرم الله فرمود: «اعْمَلْ لِوَجْهِ واحد يَكفيكَ الْوُجُوهَ كُلَّها» کنز العمال، ۵۲۶۰ – به نقل از تفسیر المعین، ۴۵۷
برای خداوند کارها را انجام بده خداوند تو را از دیگران کفایت خواهد نمود.
٣- پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود مَا أَخْلَصَ عَبْدَ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً إِلَّا جَرَتْ بَنَابِيعُ الْحِكْمَة مِنْ قَلْبه عَلَى لِسَانه» بحار الانوار ۷۰۰/ ۲۴۲
هیچ بنده ای چهل روز اخلاص را رعایت نکرد مگر این که چشمه های حکمت از قلب او بر زبانش جاری شد.
٤- امام علی علیه السلام فرمود: (فِي الاِخْلاصِ يَكُونُ الْخَلاص)تنبیه الخواطر، ٣٩٠
رهایی در قیامت در گرو اخلاص در عمل است
ه – امام صادق علیه السلام فرمود: «الإبْقَاءُ عَلَى الْعَمَل حَتَّى يَخْلُص أَشَدُّ منَ الْعَمَل» بحارالانوار، ٢٣٠/٧٠٠
حفظ عمل از ریا و بقای بر اخلاص، سخت تر از خود عمل است